Luna nadal miała przeczucie, że coś albo KTOŚ jest w domu. Nie był to jej pies, bo ona nienawidziła zwierząt i nie miała żadnego.
Przypomniała sobie, że ojciec jej mówił, by nie zapomniała przeczytać książki na strychu, zanim on wróci z delegacji. Luna postanowiła sprawdzić co takiego jest zawarte w tej księdze . Pobiegła na strych, w którym mieściła się biblioteka. Wydała się jej mrocznym miejscem. Na ścianie pojawił się dziwny obraz. Portret. Nie było go wcześniej. Po chwili zastanowienia Luna odkryła prawdę. Na obrazie był jej ojciec. Zdjęła obraz ze ściany i odwróciła go. Była tam ta właśnie księga, którą miała przeczytać. W środku zawarte było ogromne drzewo genealogiczne . Było to drzewo przedstawiające jej rodzinę. Nie było za to tam jej matki i ojca. Zamknęła książkę, ale po chwili coś kazało jej otworzyć ją po raz 2 . Znalazła w środku tym razem tylko jedno zdjęcie. To była ona. Luna dostrzegła na zdjęciu również jakąś kobietę, która pojawiła się po kilku sekundach. Kobieta miała wachlarz i puste całkowicie czarne oczy. Za to źrenice miała czerwone. Nie wyglądała przyjaźnie.Znowu zamknęła i otworzyła tajemniczą książkę. Tym razem były tam tylko puste strony i .... Nóż. Leżał pomiędzy stronami. Prawdziwy nóż. Dziewczynę to co najmniej "bardzo" zdziwiło. Luna uciekła ze strychu i usiadła w miękkiej kanapie. Postanowiła jednak wyjść, najlepiej uciec z domu i poczekać na rodziców ! Otworzyła drzwi. Stała za nimi kobieta. Z czerwonymi źrenicami . I z nożem w ręce .
- Gdzie się wybierasz, moje dziecko ? - zapytała przeraźliwie strasznym głosem kobieta, wpatrując się w oczy Luny.
- Ja, ja.... N-nigdzie... Chciałam poczekać na mojego tatusia - odważnie wyjąkała nasza bohaterka
- Luno... Ty jeszcze o niczym nie wiesz...
***************************************************************************
Koniec części 2. By - Zemixa. To ma prawa autorkie. Wiem, że badziewie, ale miałam przypływ weny i... :D
Tu macie wizerunek twarzy Luny ( Nie zrobiony przeze mnie ;c ) : <Proszę żeby Akiś dodała go do galerii ! >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz